قسمت مورد مصرف : ريشه گياه است كه تلخ‌مزه مىباشد و در پائيز آن را از زمين خارج مىكنند و چون زردرنگ مىباشد به عربى خيط الذهب صينى به معنى ريسمان طلائى چينى ناميده شده است . تركيبات شيميائى : ريشه گياه داراى الكالوئيدهاى ايزوكينولئيك به‌ويژه Berberin و نيز كوپ‌تين Coptine و Worenine مىباشد . خواص درمانى : گياه به واسطه داشتن بربرين ، تب‌بر ، ضد آميب ، ضد اسهال ولى سمى مىباشد . موارد مصرف درمانى : در چين از جوشانده ريشه در التهاب گلو ، اسهال ، دل‌پيچه ، استفراغ ، جوش غرور ، كورك و از محلول آن به صورت غرغره در زخم دهان ، زبان ، ورم لثه ، درد دندان و به شكل قطره در ورم ملتحمه چشم استفاده درمانى به عمل مىآيد . نتيجه تحقيق بر روى 30 بيمار مبتلا به سل كه تحت درمان با ريشه گياه قرار گرفته بودند مثبت و درمان مفيد بوده است . مصرف : تحت نظر پزشك منع مصرف : هنگام آبستنى Code - 1747 ماميران هندى Coptis teeta Wall گياهى است علفى ، كوچك ، بدون ساقه از خانواده Ranunculaceae ، برگ‌ها مركب ، برگچه‌ها به درازاى 5 / 7 - 5 سانتيمتر ، شفاف ، بيضوى ، دندانه‌دار ، گل‌ها كوچك ، سفيدرنگ ، دانه‌ها سياه‌رنگ ، گياه در كوههاى Mishmi آسام هند به‌طور وحشى مىرويد و به آسامى آن را Tita مىنامند . تاريخچه : ريشه گياه از زمان قديم در هند مصرف درمانى داشته به سانسكريت آن را Mishmee مىناميده‌اند . در ايران سه گياه را ماميران مىناميده‌اند كه به اسامى ماميران خراسانى يا سمرقندى ، ماميران چينى و گياه مورد بحث را ماميران هندى مىناميده‌اند و قديمىترين كتابى كه نام ماميران هندى آمده تحفه حكيم مومن مىباشد و صاحب مخزن مىنويسد كه اين گياه را از هند مىآورند 1 * .